VKVisie
Tijdschrift van de Vrij-Katholieke Kerk in Nederland

Home Boven Volgende

Vanuit ieder ander kijkt God ons aan

+PHILIP

Aangezien mijn activiteiten na Pasen noodzakelijkerwijs in een ruststand werden gebracht, hebt u het gebruikelijke nieuws uit de Kerkprovincie in ons tijdschrift helaas moeten missen. Het was: "Nu even niet". Echter, niet van harte. U mag het weten, het kostte mij moeite om zonder schuldgevoelens de passer van mijn kerkelijke werkzaamheden te verkleinen. Noodgedwongen leerde ik luisteren naar mijn omgeving, die zag dat de boog te gespannen raakte en dat even terugtrekken in de luwte nu een eerste vereiste was. Het is helaas een veelvoorkomend gegeven! We moeten dringend leren te onthaasten en te ervaren dat er door minder maar gericht te doen méér bereikt kan worden.

De wereld om ons heen ijlt rusteloos zoekend voort, naar meer bezitten, zonder echter naar "het andere" te luisteren, naar de werkelijke wensen van onze ziel. Steeds weer het zeker stellen van een toekomst die soms, tot ieders schrik, er niet meer is. Ik hoor het zo vaak om mij heen, dan en dan, na dat gaan we dit en dat ondernemen, daar leggen wij voor opzij! En dan plotseling grijpt iets z.g. buiten ons in en we ervaren hoe diep de westerse mens in de materie is gedoken en helaas bij zichzelf aan de oppervlakte is gebleven en dus meer van buiten ervaart dan van binnen.

Het werd mij wel duidelijk dat aan alle activiteiten naar binnen gekeerde stilte vooraf dient te gaan en de overgave waarmee wij iets doen aanmerkelijk belangrijker is dan het resultaat. Ja, het is dan beter in edel streven te falen, dan schandelijk elk edel streven na te laten. Misschien moeten wij iets dieper doordringen tot de essentie van de uitspraak van Onze Heer (Matth. 8:19-20): "De vossen hebben hun holen en de vogelen des hemels hun nesten, doch de zoon des mensen heeft geen plaats om het hoofd neer te legen."

Het is mij wel gebleken, dat wanneer je er voor open wilt staan, we veel van elkaar kunnen leren, vooral waar een ieder vanuit zijn ingelegde talenten in staat is. Maar, en dat is mij ook gebleken, niemand kan een ander vrijmaken. Hij of zij kan wel de aanleiding zijn waardoor de weg naar innerlijk loslatende vrijheid in het zich komt. Doch de "vrijheid leven" moet ieder voor zich ont-dekken en wordt dan meer en meer zichtbaar in begrijpend liefdevol eenheidsbeleven.

Het dagelijkse leven is voor dit alles de oefenplaats en het is ook ieders eigen blauwdruk, die levensecht is. In dat levensproces is de ene dag nooit gelijk aan de andere. Gisteren blijkt dan vandaag bepaald te hebben en vandaag morgen.

De Kern is de religie, religare, dat in het Latijn terugvinden betekent. Zo centraal in onze Kerk, zo centraal in ieders innerlijke mystieke ervaringswereld. Haar vindplaats? Het menselijk hart, onze onzichtbare innerlijke tempel, de ware bron, waar wij ons voor open moeten stellen. Steeds weer van daaruit innerlijk de bereidheid opbrengen om een stap in het schijnbaar ongeziene te ondernemen. Openstaan voor het onbekende houdt dan tevens in openstaan voor de schijnbaar onbekende ander en dus eveneens voor het onbekende andere. Zo komen wij tot het luisterend benaderen van het eigen levensmysterie. Zo kunnen wij onze eigen levensopdracht beter: eigen leitmotiv, vanuit ons zielebewustzijn lezen en hopelijk iets beter gronden en dus doorgronden. Het is dan loskomen van eigen geschoolde onwetendheid, een ledig worden van zichzelf en een in deemoed geraken tot meer kennis van zichzelf.

Geen uiterlijke autoriteit kan ons voeren naar dat helend innerlijk begrijpende weten, dat zich steeds weer bezinnen vanuit de eigen innerlijke bron. Als we daarnaast beseffen hoe ieder van ons worstelt met zijn/haar levensopdracht, zal een ongelooflijke saamhorigheid ons vervullen. Naarmate wij namelijk dichter bij die bron komen, wordt ál ons beredeneren – en daarbij steeds weer, eigen gelijk zoeken – zinloos.

Bij Plotinus vinden we een zinsnede die alles wat ik hier heb weergegeven nog beter dan ik het hier weergaf, verduidelijkt, namelijk: "Het leven van de ziel is een vlucht van de ene naar Het Ene." Dat is m.i. de sleutel voor een werkelijk diep doorleefd geestelijk leven. Het betekent dacht ik een ontdekking van onszelf, die ons leert dat de wereld en wij één zijn.

Wat leren wij hieruit? Het Goddelijke en het menselijke laten zich niet scheiden, zij spelen namelijk door elkaar heen.

Hieronder tot slot nog enkele belangrijke activiteiten die nog niet door mij werden doorgegeven.

Aan het begin van dit jaar mocht ik in onze Naardense Kerkgemeente en wel op zondag 13 januari 2002 aan Jos Wieman de wijding tot klerk verlenen.

Op zondag 27 januari was er een feestelijk samenzijn in onze Arnhemse kerkgemeente, alwaar ik aan Rien van Geet de subdiakenwijding mocht geven.

Op zondag 10 februari mocht in de kerkgemeente St. Gabriël te Amsterdam Lydia Schaap het Heilig Vormsel ontvangen.

Op zondag 3 maart ontving Rutger de Haan de lezerwijding en Stijntje Eysbroek het Heilig Vormsel in onze kerkgemeente in Raalte.

Op zondag 10 maart mocht ik in onze Naardense kerkgemeente aan onze trouwe broeder Chris de Moraaz Imans de wijding tot diaken verlenen.

Op zondag 17 maart ontving Frans Karthaus uit handen van mgr. Tom Degenaars de klerkwijding.

Op zondag 24 maart ll. mocht ik in de Utrechtse kerkgemeente herdenken dat ik aldaar, en wel op 25 maart 1962, de priesterwijding mocht ontvangen uit handen van mgr. A.W. Goetmakers, dus nu ruim veertig jaar geleden. Tevens ontving Rob van der Willik het Heilig Vormsel. Het was voor mij een ontroerend gebeuren en een dag om nooit te vergeten. Dank aan u allen voor uw warmvoelende omhulling op die dag.

Op 21 april was het wederom een intens warmvoelend feestelijk gebeuren in onze Utrechtse kerkgemeente, alwaar eerstaanwezend priester Frank Kouwe herdacht dat hij op 17 april 1977 uit handen van mgr. A.H. van Brakel zijn priesterwijding mocht ontvangen en wel in de St. Albaans Kerk in ’s Gravenhage. Helaas kon ik hierbij niet aanwezig zijn.

Tot slot vermeld ik u de bisschopswijding van onze zeer toegewijde vicaris-generaal Frank den Outer op maandag 20 mei, tweede Pinksterdag te Amsterdam, in onze kerkgemeente St. Gabriël.

Het was een intens spiritueel gebeuren in een ademloos meewerkende volle kerk met mensen uit de gehele kerkprovincie. Het geheel werd opgeluisterd door de aanwezigheid van verschillende buitenlandse bisschoppen, te weten bisschop Graham Wale uit Engeland, bisschop Christian Schoch uit Frankrijk, bisschop François Seyfried eveneens uit Frankrijk en bisschop Kai Jørgensen uit Denemarken. Na afloop was er een zeer geanimeerde receptie in de school naast de kerk. Veel dank zijn wij verschuldigd aan de Amsterdamse Kerkgemeente, die dit in samenwerking met de kerkgemeente Arnhem zo liefdevol heeft verzorgd. Wij allen wensen onze nieuwe bisschop Frank een zegenrijke arbeid toe in onze Nederlandse Kerkprovincie.

Ook vermeldenswaard zijn de priesterwijdingen van de diakens Gert Jan van der Steen in Zwolle en Piet Standaar in onze kerkgemeente Naarden, respectievelijk op 1 en 29 juni a.s.

Uw +Philip

 

Zoek op Deze site email VKVisie
Kerkgemeentes in Nederland

Home pages op Kingsgarden.org: English French Dutch