ritueel werken in een esoterisch Christelijke traditie

Een sacrament kan gezien worden als een uiterlijk teken van een innerlijke gebeurtenis. Het is dus iets dat ervaren wordt door degene aan wie het wordt toegediend. Het is deze ervaring, die voor ieder zowel persoonlijk als anders is, dat de reden geeft om als groep bijeen te komen om een ceremonie met elkaar te delen. De ceremonie draagt zorg voor een omgeving waarin deze persoonlijke ervaring kan worden beleefd. Vervolgens kan men over deze beleving met andere medezoekers uitwisselen. Het is onze mening dat het nooit de bedoeling was om een intermediair te plaatsen tussen de mens en zijn of haar Goddelijke Oorsprong - noem het God, zo u wilt. Een kerk zou er vooral moeten zijn om mensen te helpen de verbinding met deze Goddelijke Oorsprong te kunnen maken en te onderhouden. In deze zin zou men kunnen stellen dat de voornaamste taak van de priester is om zichzelf overbodig te maken. Om de zoeker bij te staan om zijn of haar eigen waarheid -middels eigen, innerlijke ervaring- te ontdekken, volgt de Jonge Ritus de aloude Christelijke traditie in het toedienen van de zeven sacramenten:

Doop
Versterkt de verbinding tussen de persoonlijkheid en de ziel. De doop kan op ieder tijdstip -over het algemeen door een priester- worden toegediend. vervolg